دسته: مادرانه

هشتم تیرماه! / مادر صلح: پروین ضرابی

سال 1366 نظامیان عراقی هفت بمب 750 کیلویی شیمیایی روی مناطق مسکونی بر سر مردم بیگناه سردشت، به قصد نابودی مردمی که قرار نبود هدف نظامی باشند، ریختند! آمادگی دفاعی نداشتند و بیش از سی کودک و افراد مسن همان روز جان باختند. 8000 نفر که در معرض گازهای شیمیایی قرار گرفته بودند وضعیت

طوفان آرام

گاندی ، این تجسم مدارا و از پا نیفتادگی ، چنان با ظرافت و آموختگی از میان تارهای خشونت زا گذشت و بریتانیای کبیر شکست ناپذیر را صغیر و شکست خورده کرد که زان پس الگو و یا مورد توجه تلاش گران خشونت گریز همه ی عصرها و همه ی اقلیم ها شد ، حتی

یک نفر مرا صدا زد

هر روز که از خواب بیدار می شوم به بهانه خرید روزمره از یادگاربرابر اوین می گذرم و فریاد می زنم هاله جان سلام ، مادر صلح صبحت به خیر! یک روز خردادی زیبا باز آماده رفتن هستم تلفن زنگ می زند گوشی را برمی دارم یک نفر داد می زند مادر صلح سلام !

امامزاده اسماعیل سنگ صبور زنان محله/ قصه ای از مادر صلح مینو مرتاضی

درخت ها رو بریدند و گور های محله را زیر آسفالت و آجر های رنگی دفن کردند. وسط صحن اش یک بنای یاد بود بی تناسب با بافت محله برپا کردند و برای اینکه امامزاده فروتن ما را مهم تر نشان دهند برایش گنبد و بارگاه ساختند و دربون و حاجب گذاشتند و

آزادی دو کودک از کانون اصلاح و تربیت

بیایید به جای محکوم کردن یک دیگر با مهربانی و مراقبت همدیگر را دوست بداریم و در صدد رفع مشکلات قدم برداریم تا بتوانیم جامعه ای سالم و پویا داشته باشیم. طبق ماده 39 پیمان نامه جهانی کودک از کودکان آسیب دیده باید حمایت کرد و بدانیم که زنده ماندن و رشد کردن حق طبیعی

پای درد دل یک خواهر

احساس حق حیات در تو جان گرفته بود. خواهش و التماس کردی که سینا بخشیده شود. همگان برایشان عجیب می نمود. خواهری که آمده بود شاهد قصاص قاتل برادرش باشد حالا داشت برای حق حیات و بخشیده شدن جوانکی قاتل التماس می کرد. مفهومی فراتر از قاعده های زمینی داشت کار خودش را می کرد

مرگ هم چونان زندگی دست آموز غزل های او می شود!

در ادبیات شاعرانه سیمین بهبهانی که از اوان جوانی و سال های پیش از انقلاب مادرانه از رنج دردمندان و درباره گرسنگی گرسنگان و توقیف روزنامه و شلاق خوردن قربانیان خشونت و تحقیر فرودستان می نویسد و نقد اجتماعی می کند. بدون این که به هیچ گروه و

فرزندان آزاده دربندمان

به احترام قلب خونبار مادران رنجدیده و به اعتبار چشم های دائم گریان عزیزانتان و برای حفظ جسم و جان ارزشمند و گرانقدرتان از شما تمنا می کنیم به اعتصاب غذای خود پایان دهید. دمی بیاسایید و جانی تازه کنید.