مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم
یاد و نام بزرگمرد سینمای ایران کیا رستمی را گرامی میداریم!
هشتم تیرماه! / مادر صلح: پروین ضرابی
بزرگداشت مادر صلح مریم حبیبی

«خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد!»

۰۶ شهریور ۱۳۹۳

عصر پنج شنبه مطلع شدیم مراسم تشییع «نیمای غزل» سیمین بهبهانی شاعرآزاده از تالار وحدت به سمت بهشت زهرا انجام و در مقبره ی خانوادگی شان به خاک سپرده می شود. علی رغم میل و وصیت ایشان که تمایل داشته اند در امامزاده طاهر در جوار همسر و نوه اشان دفن شوند. گویا مسئولین در کرج مجوز صادرنکرده اند.

به راستی ظرف مکان و زمان برای این بزرگان بی معناست. «شاملو» در رثای «اخوان ثالث» گفته بود «شاعر هرگز نمی میرد» و چقدر به جا، شاعری که ازجنس مردم است و به حساسیت های مردم حساس و همین حساسیت، شجاعتی در خور توجه به او می دهد هرگز نمی میرد.

همراه با جمعی از مادران صلح ایران دقایقی زودتر از زمان موعود (۸:۴۵) خود را به تالار وحدت رساندیم. فکر کردیم خیلی زود است آخر قرار ساعت ۹صبح بود. از نبودن جا برای پارک ماشین و خیل مرد و زنی که به سمت تالار درحرکت بود فهمیدیم  برآوردمان غلط بوده.

جمعیت بی شماری با گل و عکس و شعرهای سیمین بانو در تالار حضور داشتند. هنرمندان و نویسندگانی که چون سیمین همراه همیشگی مردمند ایستاده بودند. مراسم با تلاوت قرآن شروع شد. سپس مردم با شعارهای«سیمین بهبهانی در قلب ما میمانی» ، «سیمین بهبهانی افتخار ایرانی و درود بر سیمین بهبهانی» حرف دلشان را در ماتم این عزیز بر زبان جاری ساختند و قدردانش شدند که هماره در تمام مقاطع حساس با سرودن اشعاری زیبا همبستگیش را با مردم میهنش اعلام کرده و حتی با مردم ستمدیده ی دنیا و راز جاودانگیش همینجاست!

مرد، زن، پیر و جوان آثار ماندگارش را باهنرمندانی که شعرهایش را به ترانه می خواندند همراهی می کردند.

آقایان هوشنگ ابتهاج، محموددولت آبادی، مجابی، استاد شجریان، شهرام ناظری، همایون شجریان، صدیق تعریف و بسیاری فعالان مدنی در جمع حضور داشتند.  بعضی ها در بزرگداشتش سخن گفتند. بعضی هم نسلانش که به سختی راه میرفتند نه تنها گرمای طاقت فرسای تالار را تاب آوردند که تا آخرین لحظات بهشت زهرا مشایعتش کردند.

آقای تهامی همسر تنها دخترشان «امید» جملات زیبایی در وصف ایشان گفتند از جمله: بزرگانی چون سیمین در کنار بزرگان جهان ماندنی اند و باز مردم در تایید این سخنان شعارهایشان را تکرارکردند.

در آخر پیکر بی جان «نیمای غزل» بردوش مشایعت کنندگان از جمله «مادران صلح ایران» درآمبولانس جای گرفت تا به آرامگاه ابدیش رفته و بیارامد.

در بهشت زهرا در مسیر راه تا رسیدن به قطعه ۷۲ (آرامگاه خانوادگی بهبهانی ها) دسته دسته مردمی را دیدیم که پیاده و سواره آدرس همان قطعه را جویا می شدند. وقتی رسیدم باز هم جمعیت انبوه هزاران نفری باگل، عکس،  شعر و شعار ابراز احساسات و درواقع از فرزند هنرمند، مسئول و شجاعشان قدردانی می کردند.

دخترجوانی باغصه گفت: «چرا جمعیت میلیونی نیست.» گفتم: «عزیزم هر کدام از این آدمها نماینده صدها نفر است.» در ضمن صدا و سیما کم  لطفی کرد و هیچ گونه اطلاع رسانیی نکرد.

سیمین زبان گویای ملتش بود هر جا حقی ضایع شد، هر جا یاوه ای گفته شد و هر جا ستمی رفت با شعرش آبی بر آتش ستمدیگان ریخت! اوچون فروغ، اخوان ثالث، شاملوو……..ماندگار تاریخ است!

در پایان مراسم شاعر بزرگ مردم با شعرش (چرا رفتی) که توسط مردم خوانده می شد و بر دوش زنان حاضر از جمله مادران صلح ایران و سپس کل جمعیت بدرقه شد تا برای همیشه بیارامد.

روز یکشنبه دوم شهریور ماه نیز باز جمعیتی انبوه برای شرکت در مراسم بزرگداشت ایشان در مسجد جامع شهرک غرب شرکت کردند، مادران صلح ایران باتقدیم دو تابلو گل نمادین که ازمحک خریداری شده و هزینه آن صرف کودکان سرطانی محک شده بود در این مراسم نیز شرکت فعال داشتند. یادش گرامی!

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست

هرکسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته بجاست

خرم آن نغمه که مردم بسپارند بیاد!

مادران صلح : پروین و لیدا


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ