گزارشی از روز جهانی صلح

peaceday12

مادران صلح پس از چند هفته تلاش پیگیر موفق شدند روز جهانی صلح را با حضور مهمانانی گرانقدر از جمعیت ها و نهادهای صلح طلب روزجمع 28 شهریور 93 برگزارکنند. برنامه با اجرای قطعات موسیقی با مدیریت کاوه عیدی و همکارانش  آغاز شد. نوای سازهای جنوبی ابتدا مدعوین را متاثر ساخته و به فضای جنگ خانمان برانداز با عراق برد. اما بعد مایه مسرتی شد که اکنون هم جنوب و هم تمامی کشورمان در صلح و آرامش است. پس از آن توسط مجری برنامه  مادر صلح مریم  انوری  با اعلام یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان راه صلح و آزادی یادشان را گرامی داشت.  در ادامه بیانیه اولیه مادران صلح  ایران توسط مجری با صدایی آرام و متین خوانده شد. بعد مادر صلح مینو مرتاضی طی مقاله ای به «نقش زنان در صلح و توسعه پایدار» اشاره کرد. ایشان صحبتش را با شعر مولانا که بر روی پلاکاردها هم دیده می شد و همگان را به تلاش های هر چند کوچک در راه صلح تشویق می کرد، آغازنمود :«تو مگو همه به جنگند و زصلح من چه آید»؛  «تو یکی نه ای هزاری تو چراغ خود برافروز» به زودی متن سخنرانی ایشان در همین سایت منتشر خواهد شد.

فیلم کوتاهی در مورد نقش جانبازان ایرانی در بزرگداشت قربانیان جنگ هیروشیما در ژاپن تهیه شده بود، پخش شد. پس از خاتمه فیلم، مدعوین با سکوت مطلق که ناشی از احترام قلبی و تأثر شدید از وضعیت جانباز شیمیایی جنگ آقای یزدان پناه بود که به گفته خودش 27 سال بود در گیر عوارض چشمی، ریوی و پوستی بود و چه زیبا مشکلات جانبازان را بیان کرد که همه به سخنانش گوش جان سپردند. وی گفت: به دیدارمان که می آیند،  من و دوستانم با خس خس سینه هایمان برایشان ساز می زنیم و آواز می خوانیم با سرفه ها و اشک هایمان می رقصیم.

وی به جلسه ای در موزه ی صلح با سفیر هلند اشاره کرد و صحبت هایش با او که کشور شما به داشتن باغات گل معروف است کاش به جای فروش سلاح هایتان به صدام، گل هایتان را می فروختید، تا من و صدها هزار نفر دیگر این همه درگیر مشکلات ناشی از سلاح های شما نمی شدیم، آنها تحت تأثیر قرار گرفتند و یک نفرشان دستم را بوسید. ایشان گفتند سالهاست در موزه صلح مشغول فعالیتم، چون نمی خواهم هیچ کس این آسیب ها را ببیند.

پس از آن مادر صلح شهلا فروزانفر در مورد هویت و جامعه جنگ زده مقاله ای ایراد کردند. متن مقاله در سایت قابل مشاهده می باشد.

با شعری از زنده یاد هاله سحابی، یاد این مادر صلح ایران گرامی داشته شد. سپس مادر صلح زهره تنکابنی با مقاله ای تحت عنوان «چگونه صلح را در جهان پایدار سازیم؟» به تأثیر نقش گروه های مردمی صلح طلب دنیا و ایجاد همبستگی بین نیروهای مخالف خشونت پرداخت.

دکتر کمال اطهاری سخنران بعدی بود. وی گفت: «به قول گرامشی در 1930 جامعه فعال جامعه ای است که از پایین سیاسی باشد نه از بالا و علت شکست شوروی آن بود که از بالا سیاسی بود. تسامح سرکوبگر، روی دیگرش سیاست زدگی است که اجازه نمی دهد صلح در جامعه برقرار شود. گرامشی در جای دیگری می گوید. ما در مقابل فاشیزم جنگ مواضع را رها کردیم، فاشیست ها برای هر موضعی صحبت داشتند ایشان، این صحبت را به درستی راه مادران صلح ربط داد و گفت کار بزرگ مادران صلح ایران اینست که در جزییات مربوط به صلح هم موضع گیری می کنند. این حرکات، صلح را به مردم می آموزد که به قول آقای بازرگان آزادی نه دادنی و نه گرفتنی است، آموختنی است. مثل صلح که نه دادنی و نه گرفتنی است بلکه آموختنی است.

پس از سخنان دکتر اطهاری مجری شعر زیبای «کودک من صلح می خواهد!» را خواند و با پخش کلیپ مدرسه موشها فضای شادی ایجاد شد.

مدعوین بعد از شنیدن شعر به گفته های خانم منیژه حکمت کارگردان برجسته ایرانی گوش دادند وی گفت: وقتی همه ترویج خشونت می کنند سخت است از صلح گفتن با این خشونت ها باید به سراغ زنانگی و مادرانگی رفت با لالایی هایی که پیام صلح دارد، از تاجیکستان، افغانستان و ایران. باید به کودکانمان آوای صلح بیاموزیم تا مانا شود. باید بر کودکان تأثیر فرهنگی گذاشت. جنگ و صلح هر دو از ذهن ها می تراود. باید به کودکان آموخت صلح و دوست داشتن همه و پناهنده ها را البته گامهایی در سالهای اخیر برداشته شده و در پایان از مادران صلح ایران در این راستا قدرددانی کرد.

مجری با این جمله که ما میراث دولت آبادی را پاس داشته ایم وقتی از صلح می گوییم، از نویسنده ی بزرگ کشورمان آقای دولت آبادی دعوت کرد تا مدعوین را از سخنانشان مستفیض کنند. ایشان در ابتدا گفت: وقتی که مجاب می شوم در چنین جلسه ای حرف بزنم بیش از همه دچار شرم می شوم. زیرا گفته هایم به هیچ وجه در جهان امروز مؤثر نیست، کما این که در جهان دیروز نبود. آرزو کنیم زمانی مؤثر باشد سخن از صلح. ایشان در ادامه با سخنانی از معلم ثانی این طور ادامه داد: که فارابی معتقد بوده که ماجرا این نیست که آرزوی ما صلح باشد و جنگ نباشد، اهالی مدن جاعلیه و ظالیه (جنگ و سیاهدلی) عقاید و آرا مشترک دارند در تنازع بقا و سبعیت و برای حفظ خویش مدام در تنازعند، حقی برای دیگران قائل نمی شوند و حتی غیر را مضر می شمارند، هر که پیروز شد برتر است یا دشمن را نابود یا او را به خدمت خود در می آورد. دوستی معنا ندارد و رابطه غالب و مغلوبیست مردمان از یک دیگر می گریزند مگر عامل خارجی آنان را به ائتلاف وا دارد، ظاهراً دنیا به گفته های هزار و صد سال پیش فارابی برگشت کرده است. ما نباید امید را به کسانی ببندیم که قدرت سیاسی دارند تا جلوی فاجعه را بگیرند. از اسب دوانی کوتاه آمده ام اجازه بدهید زین را نگه دارم!

پس از آقای دولت آبادی خانم محبوبه رمضای خواهر یک مقتول که قاتل برادرش را تا پای چوبه دار گشانده و علیرغم تلاش های فراوان حتی از جانب پدر و برادرانش راضی به بخشش نبوده، چون برادر را در فقدان مادر خودش بزرگ کرده؛  روز اعدام تحت تأثیر ضجه های مادر یک جوان قاتل دیگر که فرزندش را پای چوبه دار می بردند به تلاش و تکاپو دست می زند برای نجات جان آن قاتل و در این بین خود نیز تحت تأثیر قرار گرفته و قاتل برادرش را می بخشد . در واقع به دو جوان زندگی دوباره می بخشد. مدعوین و مادران متأثر از صحبت های محبوبه این بار فیلم مستندی به نام «روایت یک بخشش» کاری از مادر صلح لیلی فرهادپور با تدوین یاشار امینی با موضوع بخشش یک مادر اهل شهرستان «نور» را دیدند که طناب دار را در آخرین لحظه از گردن قاتل فرزندش باز کرد. همین سر آغاز بخشش های فراوانی شد.

پس از دیدن این فیلم مستند مدعوین با چشمان اشکبار با صحبت های عالیه مطلب زاده از کمپین قربانیان اسیدپاشی گوش دادند.  در ابتدا از مادران صلح تشکر کرد که به هر بهانه ای صلح و مهرورزی را گرامی می دارند. سپس  از مصائب قربانیان این نوع خشونت که اغلب زنان و دختران هستند گفت و این شخص آسیب دیده زیبایی و اعتماد به نفس را از دست می دهد و متأسفانه در قوانین با خلاء های بسیاری در این زمینه مواجهیم. تعلل در اجرای حکم و عدم کمک به درمان های لازم.

وی همچنین از قربانیان اسیدپاشی  به نام های معصومه عطایی، آمنه بهرامی، شیرین و….  یاد کرد.

در پایان،  بیانیه مادران در رابطه با  روز جهانی صلح  توسط خانم انوری مجری برنامه خوانده شد و ضمن  تشکر از مدعوین و عوامل سازنده کلیپ و فیلم مستند، همگان را به امضای طومار صلح دعوت نمودند.  با یک پذیرایی مختصر جشن به پایان رسید.

 peaceday1

peaceday3

peaceday5

peaceday6

peaceday9

peaceday10

peaceday11

peaceday13

peaceday14

One Comment

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *