مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
بیانیه مادران صلح ایران به مناسبت روز جهانی صلح
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت پروفسور مریم میرزاخانی
به خدمت گیرنده ی زمانه ی نه‌ چندان موافق(مینو مرتاضی لنگرودی)
دل نوشته ی مادر صلح زهره تنکابنی در سوگ مریم میرزاخانی
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی

جمله صورت ما / شعر از مادر صلح: ری را عباسی

۱۸ اسفند ۱۳۹۳

 

جمله صورتِ ما

 بپاش

شورتر از نمک بپاش

 ما گناهکارانِ شوریده به این درگاهیم

ما به دامنِ این گربه ی نامعلوم گوش وُ زبان به دندان ها  داده ایم

ما چند بار چند بار به زیرِ خطِ صفر برخاستیم

 صفرتَر  به خط وُ خالش به امتداد

 افتادیم       

 شور بپاش نمکدان را

 به زخمِ بی حوصله  به صورتِ  بی کردار که هر نفسش جمله صورتِ ماست

 بپاش!

این سفره از خیابانِ ما نفس می گیرد

 از مادران ِ ما

ما زنانِ کبیره از فاحشه های بابِل

 که دردش  به هر صورت به صورت گره می زند

فاحشه تریم در این گربه ی نامعلوم که نقشش نقشه ی ماست

 ما سنگ به صورت می زنیم سینه اش

صورت از هر جای دیگر مهمتر

 زشت تر

 صورتی که  چشم دارد

ابروی کمان دارد

 لبخندی به دندان های بی شمار دارد

 گوش دارد که پشت گوش بیندازد حلقه ی مو را

ندارم

 این  صورت ِسی و چند ساله

حلقه به چیزی ندارم

نمکدان بپاش

 بر زخمِ صورتم

 بر صورت این گربه ی بی صِفّّت  بپاش

 که من  به دُمِ مردانه اش بسیار عادت دارم

عادت دارم

هر دَم دُم علم کند زیر لوای هر چه دهانِ رو به فرمان

  ده فرمان کافی این قبیله  نیست؟

ده ناجی اگر بفرستند درمان کند دردِ بی درمان این گربه ی درد را

  سرش یک طرف وُ دمش طرفی دیگر

 همیشه از زن  شور می رود به تن

یعنی زن چشم ندارد 

  زبان ندارد

   خدا ندارد

    زن به دندانِ گرگ دندانی ندارد

 زن،  لب دوخته  لبخندی ندارد

  زن گیسِ سیاه به دندانش سفید دارد

کسر می رود در آب در هوا در زمان

 مجبورم تب کنم

  بلند شوم

 خاکِ باد بُرده به دهان کنم

شخم بزنم

 بلکه گربه ای معلوم نقشِ زمین کنم 

مجبورم تب کنم  

              بلند شوم

  بلند شوم

            بلند شوم

۳۰مهر ۱۳۹۳   روزی که زنان اصفهان و تهران بر عیله اسید پاشی برخاستند.

ری را عباسی

ری را عباسی

زن که باشی

   زن که باشی

    گوشواره به دریا می‌بری

    زن که باشی

   از صندلی روی خاک       اصلا خودت را به آب می‌زنی

   زن که باشی

   از  صدای سار و گنجشک‌ها

   اصلن

خودت پرنده می‌خندی          سار می‌پری

   زن که باشی قبل از عاشقی

                                 تور

                               اصلن

                        لیلی به مجنون می بافی

                      امروز که حسابی زن شدم

                                    کفش‌هایم آبی

                                         دامنم آبی

                                        موهایم آبی

                 خالِ زیر چانه‌ام آبی

                       سرم تا زیر آب

                            آبیِ آبی

                                             یک

                                           قطره

                                           دریا

                                 از زن بیرون چکیدم


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ