از زبان خداوندگار غزل سعدی

بگذار تا مقــــــــــــابل روی تو بگـــــــــــــــذریم
دزدیده در شمـــــــــایل خوب تو بنگـــــــــــریم
شوق است در جـــدایی و جور است در نظـــر
هــــــــم جور به که طاقت شــــــوقت نیـاوریم
گفتی ز خـــاک بیشترند اهـــــــــل عشق من
از خـــاک بیشتر نه که از خاک کمتــــــــــــریم
ما را ســـریست با تو که گر خـــــــــلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هــــم بر آن ســـریم
روی ار به روی ما نکنی حــــــکم از آن توست
بازآ که روی در قـــــــــــــــــدمانت بگســـتریم
ما با توییــــــــم و با تو نه ایـــم اینت بوالعجب
در حلقه ایم با تو و چون حـــــــــلقه بر دریــم
نه بوی مهـــــــر می شـــنویم از تو ای عجب
نه روی آنکه مهــــــــــــــر دگر کس بپـــروریم
از دشمـــــــــــــنان برم شکایت به دوســتان
چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم
ما خود نمی بریـــــم زبان از قفــــــــای کس
آن میبرد که ما به کمنـــــــــــــد وی آن بریم
سعدی تو کیستی که در این حلقه کمـــــند
چندان فتاده اند که ما صـــــــــــــــید لاغریم

 

 

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *