مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم
یاد و نام بزرگمرد سینمای ایران کیا رستمی را گرامی میداریم!
هشتم تیرماه! / مادر صلح: پروین ضرابی
بزرگداشت مادر صلح مریم حبیبی

اشک ها و لبخند ها / مادر صلح: زهره تنکابنی

۰۶ مهر ۱۳۹۴

توافق هسته ای یا برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) میان کشور های ۵+۱ و ایران لبخندی را بر لبان ایرانیان نشاند. مردم ایران که سایه ابرهای شوم جنگ وتحریم را در زندگی خویش می دیدند در انتخابات سال ۹۲ به دولتی رای دادند که می دانستند حداقل در این مورد جدی است. تمامی صلح دوستان جهان در آستانه روز جهانی صلح شادی خود را از این رویداد مبارک ابراز داشتند. اکنون همه کسانی که نفس ها را از وحشت برپایی جنگ خانمان سوز دیگری در خاورمیانه در سینه حبس کرده بودند حداقل برای مدتی نفسی به راحتی می کشند. ما در این مورد از زحمات تیم دیپلماتیک ایران قدردانی مینمائیم. اما دولت باید بیاد داشته باشد که حالا مردم .منتظر اجرای وعده های دیگری که هنگام انتخابات داده شده بود هستند. شما که صلح در برون را تا حدی محقق نمودید باید توجه داشته باشید که صلح با درون حتی ضروریتر است. چه اگر مردم ناراضی باشند جهانخواران بر این نارضایتی سوار شده و آن می کنند که با کشورهای دیگر خاورمیانه کردند. اقتصادی پویا و شفاف، سرمایه گذاری در امور زیربنایی چون نفت وگاز به منظور ایجاد اشتغال و توسعه، رفع بیکاری که عامل بسیاری از فسادها از جمله دروغ، فحشا، ریاکاری، اعتیاد، قاچاق و غیره است، وعده اول آقای روحانی بود. ایجاد فضای غیر امنیتی که متاسفانه بعد امنیتی تشدید شده، آزادی بیان، آزادی احزاب، آزادی های مدنی و رعایت حقوق شهروندی از دیگر وعده های تحقق نیافته است. صلح درون شرط لازم برای حفظ صلح برون است.

اما لبخندهای رضایت از حصول توافق هسته ای با اشک های حاصل از رنج آسیب دیدگان جنگ های خانمان برانداز خاور میانه محو شدند. سه سال پیش نوشتم دیکتاتوری و سرمایه بزرگ مالی دو لبه یک تیغ هستند. دیکتاتور تظاهرات مسالمت آمیز را بر نمی تابد وسرکوب میکند، سرمایه مالی بین المللی به بهانه کمک انسان دوستانه برای غارت کشور ها وارد میدان شده و آن میکند که در سوریه، لیبی و کلاً خاورمیانه می بینیم. وقتی کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه دولت بوش پسر، اعلام کرد نقشه راه خاور میانه بزرگ تهیه شده است باید همه منظور را می فهمیدند و از بهانه دادن به سرمایه داران نیولیبرال غربی حذر می کردند. خاورمیانه بزرگ یعنی کشور های پاره پاره شده متشکل از واحد های ملی کوچکی که دائماً با هم سر ستیز داشته باشند تا فرا امپریالیسم غربی بتواند به راحتی آنها را غارت نموده، توان مقاومتی در آنها نمانده باشد.   اما مقاومت ساکت مردم  در عراق و افغانستان امریکا و متحدانش را قبل از اجرای کامل نقشه شان وادار به عقب نشینی از این دو کشور کرد بدون آن که از اجرای آن دست بکشند. آنان ترفند جدیدی را بکار گرفتند. استفاده از گروه های مجعول تروریستی !داعش، النصره، جیش الشام و آن طور که بارها در اخبار رسانه های غربی گفته شد ۱۹گروه تروریستی دیگر. جنگی که به نیابت از سرمایه داری غرب با وحشیانه ترین شکل در خاورمیانه در حال انجام است. در لیبی با سرنگونی حکومت معمر قذافی و تقسیم معادن غنی نفت گروه های نیابتی چنان کشور را تقسیم کردند که دیگر دولتی در طرابلس وجود ندارد و کشور به چند قسمت تقسیم شده است اما کمپانی های غربی در بهره برداری از چاه های نفتی مصونیت کامل دارند. در یمن برادرکشی با پیشرفته ترین وسایل علیه مردمی فقیر و بی سلاح ادامه دارد. بی تردید اشتباه های بشار اسد و معمر قذافی در نشنیدن صدای مردم وسرکوب تظاهرات مسالمت آمیز مردم عامل مهمی برای به وجود آمدن این وضعیت بودند. اما اگر فرصت طلبی سرمایه جهانی نبود خود مردم بهر حال برای رسیدن به آن چه می خواستند تلاش می کردند و دیر یا زود به آن می رسیدند. فاجعه انسانی سرازیر شدن آوارگان سوری، لیبیایی و افغانی و غیره به اروپا چگونه بوجود آمد؟ ابعاد فاجعه این وضعیت غیر نظامیان بیگناه به عهده چه کسی است؟ به اشپیگل که سخنگوی طبقه حاکم آلمان است نگاهی بیندازید:  آیا ننگ یک مقوله سیاسی است؟ آیا در سیاست شرم هم وجود دارد؟ در این صورت سیاست آمریکا در بحران پناهجویان سیاستی است ننگین و باید عرق شرم بر چهره آمریکائیان بنشیند هنگامی که چشمشان به مردگان می افتد، به غرق شدگان و به آنها که در آب خفه شده اند و آمریکا برای نجات آنها دست به هیچ کاری نزده است. آیا آمریکا آنها را چون مسلمان هستند به چنگال مرگ می سپارد؟ این بزرگترین فاجعه پناهجوئی پس از جنگ جهانی دوم است. مسئولیت هیچ کشوری در پیدایش این فاجعه به اندازه ایالات متحده آمریکا نیست. دیر زمانی است که آمریکا دردر منطقه خاورنزدیک قدرتی است ویرانگر (سایت آینده ما) بنوشته همین روزنامه طبق سند امنیتی پنتاگون که در ماه می ۲۰۱۵ منتشر شد تلویحاً از نقش داعش برای ایجاد کشوری در شرق سوریه استقبال کرد.

تنها راه ناکام گذاشتن نقشه های ویران ساز اتحاد سرمایه داری وحشی مالی بین المللی بسیج افکار عمومی جهان و ایجاد اتحادیه های حامی صلح خواهان جهان برای کنترل این ویرانگری هاست تا از رفتن بشریت بسوی بربریت جلوگیری شود. دولت های خاورمیانه باید از تبعیض های قومیتی، مذهبی و جنسیتی و غیره خودداری نمایند تا مانع ایجاد جنگ های به اصطلاح انسان دوستانه یا نیابتی گردند.


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ