فریاد رسای صلح/ مادر صلح: زهره تنکابنی

maryam

تروریسم کور است. برایش زن و بچه، پیر وجوان و صلح طلب و آزادیخواه فرقی ندارد. او میکشد. بمب میگذارد. در کوچه و بازار، در صفوف اتوبوس، در مترو و در راهپیمایی های مسالمت آمیز و صلح خواهانه! تروریسم به هر بهانه ای و به هر شکلی چه دولتی و چه غیر دولتی  چون جان های بیشماری را فدای اهداف قدرت طلبانه خود میکند، محکوم است.

دو هفته پیش صلح طلبان و آزادی خواهان در اعتراض به سیاست های جنگ طلبانه دولت ترکیه فراخوان راهپیمائی مسالمت آمیزی را دادند. در روز موعود صدها هزار تن از سراسر کشور برای اظهار همبستگی خویش در این زمینه در آنکارا گرد آمدند. جمعیت تازه شروع به حرکت کرده بودند که آنهایی که با جنگ طلبی های خویش منطقه را به آتش کشیده اند طاقت نیاوردند و فاجعه آفریدند. بیش از صد تن از بیگناهانی که  گناه شان فقط صلح طلبی بود کشته شدند و در آن میان مریم بولوت مادری که به همراه مادران بسیار دیگری برای یافتن فرزند ناپدید شده اش توسط ماموران امنیتی شنبه ها در میدان گالاتسرای استامبول برای تظلم خواهی جمع میشدند و به مادران شنبه یا مادران صلح معروف بودند. زنی 70 ساله که نوه اش در پیکار سنجار علیه داعش کشته شد.  یک پسرش در دهه نود میلادی توسط ماموران امنیتی ربوده و ناپدید شده بود. مریم بولوت مظهر دادخواهی جانش را برای برقراری صلح در ترکیه و منطقه باخت و امروز با فدا کردن جان، صدای دادخواهیش رساتر از ده سالی که در میدان گالاتسرای می نشست بگوش همه دادخواهان جهان میرسد. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

زهره تنکابنی 2 آبان

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *