مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت پروفسور مریم میرزاخانی
به خدمت گیرنده ی زمانه ی نه‌ چندان موافق(مینو مرتاضی لنگرودی)
دل نوشته ی مادر صلح زهره تنکابنی در سوگ مریم میرزاخانی
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم

به یاد پوری سلطانی / مادر صلح: مینو مرتاضی

۲۰ آبان ۱۳۹۴

soltani

ای آتش افسرده ی افروختنی

ای گنج هدر رفته ی اندوختنی

ما عشق و وفا را زتو آموخته ایم

ای زندگی و مرگ تو آموختنی

با بسته شدن دفتر زندگی بانوی با وقار پوراندخت (پوری) سلطانی یار مهربان کتاب، آن قامت و بالای چون سرو ایستاده در آغوش خاک وطن آرام گرفت. پوری سلطانی از نسل زنانی است که زن بودن و نقش زنانگی را معنای تازه بخشیدند. او کسی  بود که هنر عشق ورزیدن را در سخن و درعمل ترجمه و تجربه کرد. پوری  با درک و اعتقاد به آرمان آزادی و برابری انسانی با  مردی پیمان زناشویی می بندد که آزادی را درزندگی پاک نجیبانه و شرافتمندانه جستجو و ستایش می کند. پوری سلطانی و مرتضی کیوان خانواده ی کوچکی می سازند. این نهاد مشترک در پرتو آرمان های والای انسانی و اراده ی عبور از روزمرگی و درخود ماندگی معنای زوجیت و خانواده ی برابر را از مفهوم و ذهنیتی گنگ به کنشی روشن، انرژی و حیات بخش و معنا دار تبدیل می کند. زوجیتی که به گفته ی سایه :

آن چنان زیباست این بی بازگشت         کز برایش می توان از جان گذشت

پوری به قدری سرشار از زیبایی  انرژی بخش زیست مشترک به غایت کوتاه (۶۰ روزه) با مردی به غایت انسان می شود  که شصت سال را وفادارانه به او زندگی می کند و معنا می آفریند. پیر پرنیان اندیش درباره ی عشق آمیخته به آرمان پوری و مرتضی می گوید: «این نکته است که مسئله رو مهم می کنه؛ یک وقتی هست که ما زندگیمون آنقدر پریشان و سخته که واقعا گاهی مرگ یک راه نجاتیه که از این همه نکبت و بدبختی خلا ص شوی. کیوان موقعی با اراده ی خویش از زندگی دست بر می داره که در اوج سعادته ؛ یک عشق عجیب و غریبی میان این زن و مرد بود. همین حالا هم در پوری این عشق رو می بینید. وقتی از کیوان حرف می زنه، مثل یک دختر بیست ساله ای که تازه عاشق شده ، حرف می زنه ، منتها یک عشق پخته ی با احترام.»  زندگی زناشویی آرمان خواهان زندگی نا ایمن و مملو از سختی هاست. اما برغم همه ی سختی ها آن چه  زندگی مشترک مبتنی بر آرمان را دوست داشتنی و برغم همه ی دشواری ها لذت بخش، دلپذیر و معنا دار می کند این است که زندگی مشترک آرمانی می تواند در زوجین نیروی مقاومتی بیافریند  تا رابطه ی برابر سوژه  – سوژه برآن استوار شود .در چنین رابطه ایی می توان باور داشت که درقبال نقش های محوله در خانواده  یکی به صورت ابزار دیگری درنخواهد آمد. .در چنین زناشویی، الزاما مرد نقش سوژه ی قهرمان و زن  در مقام ابژه (امانتدار قهرمان) را ایفا  نمی کنند  . بلکه هردو در مقام سوژه و بنا برتوانایی ها ی فردی در پیش برد آرمان های مشترک نقش آفرین والگو ساز می شوند. حاصل پیوند عاشقانه و ارمانی  پوری و کیوان کتاب ، این یار همیشه مهربان مردم است. پوری سلطانی با ان قامت کشیده و استوار الگویی هنرمندانه از زندگی توام با عشق و آرمان ارائه می دهد  تا باور کنیم که قهرمان زندگی هر کس تنها خود اوست . تاریخ سر زمین مان سالهای شک و سال اشک پوری ها  وسال خون مرتضی ها بسیار داشته! اما به مدد الگوهای ناب فرهنگی  چون  پوری و هنر عشق ورزیدنش است که این ملت توانسته، از دل همین روزهای دراز و کش دار، زنده واندیشمندانه به زیبایی های زندگی بیندیشد و آنها را برسازد. یادش گرامی و روانش شاد باد.


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

1 نظر برای این مطلب
  1. نازی عظیما گفت:

    مینو خانم عزبز که با ان که شما را ندیده ام اما هم غایبانه ارادت دارم وهم احترام بسیار میورزم. بسیار زیبا و درست و شایسته پوری، خاله عزیزم، نوشته اید. فقط خواستم ازشما سپاسگزاری کنم. من هنوز از داغ رغتنش بیرون نیامده ام. اما خبلی حرفها دارم که از او بنویسم. کمی بعد تر وقتی بتوانم تاحدی فاصله بگیرم حتما این کار را خواهم کرد. نوشته شما حاکی از آشتایی نزدیک با اوست. همین طور است؟
    عجب این که در سایت مدرسه فمینیستی ندیدم چیزی از او نوشته باشتد. شاید من اشتباه می کنم. و بالاخره این که نمی دانستم خاله پوری هم مادر صلح بوده. هرچند اگر نمی بود جای تعجب داشت.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ