مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت پروفسور مریم میرزاخانی
به خدمت گیرنده ی زمانه ی نه‌ چندان موافق(مینو مرتاضی لنگرودی)
دل نوشته ی مادر صلح زهره تنکابنی در سوگ مریم میرزاخانی
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم

گزارش بازدید از موسسه ریحانه

۰۸ آذر ۱۳۹۴

photo_2015-11-30_15-47-36

 

 

photo_2015-11-30_15-42-52

 

 

 

photo_2015-11-30_15-47-21

 

 

 

ما جمعی از مادران صلح ایران روز چهار شنبه ۴/۹/۹۴ ساعت ۹:۳۰ راهی موسسه ریحانه (واقع در احمد آباد مستوفی از  توابع شهریار) شدیم. این مرکز به مساحت ۲۴ هکتار و به صورت شهرکی کوچک در دل یک پارک بزرگ و باصفا قرار دارد که در دهه ۴۰ توسط یک سرمایه دار یزدی به نام محمد صادق فاتح ، برای نگهداری حدود ۲۰۰۰ کودک بد سرپرست و بی سرپرست ونیز افراد ناتوان نیازمند ساخته شد.علاوه براین مجموعه دیگری نیز برای نگهداری زنان بی سرپرست یا بد سرپرست ساخته شده بود که متاسفانه ای قسمت به نهاد دیگری و به منظور متفاوتی  واگذار شده است.
موسسه ریحانه دارای چندین بلوک است که هر بلوک برای گروه خاصی از نظر سنی، معلولیت و توان جسمی و جنسیت در نظر گرفته شده است. خانم میرزایی یکی از معاونین مرکز با استقبال گرمی که از مادران کرد، این گونه برایمان توضیح داد: بعداز انقلاب بهزیستی مسئول نگهداری مددجویان می شود ولی بعلت هزینه بالا و ناتوانی بهزیستی از ادامه مدیریت آن سرباز می زند. پس از آن مدیریت مرکز را به خیری به نام حاج آقا رضا مطلبی کاشانی واگذار می کنند. در سال ۱۳۸۵ آقای مطلبی زمین به وسعت ۱۷ هکتار را بازسازی نموده و مشغول به خدمت رسانی به ۱۴۰۰ مددجو که ۲۸ درصد آن مجهول الهویه و ۷۱ درصد هم بد سرپرست و بی سرپرست هستند، مشغول می باشد. هزینه این مرکز در ماه فقط جهت تغذیه  و نگهداری این تعداد مددجو رقمی حدود ۲ میلیارد تومان میباشد که آقای مطلبی کاشانی سرمایه داری خارج از ایران پرداخت می گردد و عده ای دیگر از خیرین هزیه های دیگر پرداجت می شود . مددجویان از کودک تا سالمند هستند که بنابه شرایط و توان بدنی و روانیشان در مکانهای مخصوص نگهداری می شوند. عده ای از مددجویان در ساختمان ایزوله نگهداری شده که نیاز به مراقبت تمام وقت دارند که پرسنل در سه شیفت با گار طاقت فرسا مشغول خدمت رسانی می باشند.
کار مددجویان از ۶ صبح با بیدار شدن آن ها  آغاز می گردد. پس از نظافت و خوردن صبحانه به پیاده وری در محیط زیبای مرکز می روند تا ساعت ۸ که پرسنل شبفت صبح مسوولیت را به عهده بگیرند. بعد از ساعت ۸ هر دسته از مددجویان(آموزش پذیر) همراه مربیان خود به واحد آموزش می روند. این واحد براساس توانایی هر یک از مددجویان تقسیم بندی می شود. کلاسها ی آموزشی شامل: معرق، قالیبافی، گلسازی، کامپیوتر، مکرومه بافی، خیاطی، نقاشی، آواز و سرود و کلاس های درسی در مقاطع اول تا پنجم دبستان می باشد. همچنین جهت مددجویان خاص کلاسهای خصوصی جهت ادامه تحصبل نیز برگزار می گردد به طوری که در بین مددجویان افرادی با مدرک دیپلم و لیسانس نیز دیده می شوند ساعت ۱۰ صبح مددجویان به تفریح و بازی در فضای باز میروند. ساعت ۱۲ زمان نهار و استراحتشان میباشد. مددجویان با دستان به ظاهر ناتوان ولی در حقیقت پر توان خالق صنایع دستی زیبایی می باشند که در داخل کلاس هایشان در معرض دید و فروش  علاقمندان گذاشته شده است.
آن چه جالب توجه بود به مدد جویان آموخته اند که کار کنند تا محصول دستشان برای خودشان فروخته شود همچنین مددجویان افتخار آفرینان ملی در عرصه ورزش نیز می باشند. از جمله می توان به مدال آوری پاراالمپیک یونان و سوریه به ایران اشاره نمود.
بخش بزرگی از کارهای مرکز توسط خود مددجویان اداره می شود گاهی هم پیش می آید که مدد جویان باهم ویا با افراد بیرون از مرکز ازدواج می کنند که موسسه هزینه ازدواج و جهیزیه و مسکن آن ها را می پردازد. . ما ازساعت ۱۰ تا ۱۲٫۳۰ از بخشهای مختلف  دیدن کردیم گروه سرود مرکز برایمان سرود خواندند. مادران هدایای از کارهای دستی مددجوبان خریداری کردند. ساعت ۱۲٫۳۰ مرکز برای نهار پذیرای ما شد. روز پر بار و باشکوهی بود. از مادر صلح حمیده برای آشنایی مادران صلح با این مرکز سپاسگزاریم.
جمعی از مادران صلح ایران
photo_2015-11-30_15-43-24
photo_2015-11-30_15-43-35
photo_2015-11-30_15-43-50
photo_2015-11-30_15-44-00
photo_2015-11-30_15-44-08
photo_2015-11-30_15-44-15
photo_2015-11-30_15-44-24
photo_2015-11-30_15-44-35
photo_2015-11-30_15-44-48
photo_2015-11-30_15-44-55
photo_2015-11-30_15-45-00
photo_2015-11-30_15-45-12
photo_2015-11-30_15-45-18
photo_2015-11-30_15-45-39
photo_2015-11-30_15-45-32
photo_2015-11-30_15-46-49
photo_2015-11-30_15-47-10
photo_2015-11-30_15-47-06
photo_2015-11-30_15-47-01
photo_2015-11-30_15-46-56

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ