مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم
یاد و نام بزرگمرد سینمای ایران کیا رستمی را گرامی میداریم!
هشتم تیرماه! / مادر صلح: پروین ضرابی
بزرگداشت مادر صلح مریم حبیبی

به نام خداوند بخشنده / دلنوشته ای از مادر صلح: خانم ابراهیمی

۲۲ دی ۱۳۹۴

 

بسطام منطقه ای حاصلخیز وخوش آب وهواست و بیشتر مردم از راه کشاورزی زندگی می گذرانند. اما اهمیت آب در آن همواره بیش از زمین بوده، آب رودبار و قنات از سابق و تعدد حلقه های چاه آب در چهل سال گذشته که بعضا بی قاعده، مجوز حفر گرفته اند، بیش از هر عامل دیگری مورد بحث وگفتگوی کشاورزان است وگاه اسباب درگیری و نزاع و کشمکش های جدی منجر به ضرب وشتم و چند مورد قتل در این مورد بوده است.

یکی از این حوادث تلخ سال ۱۳۸۱روی داد و متاسفانه سبب قتل جوانی با شلیک گلوله و انتقام خونخواهانه و مجازات غیر مسئولانه اطرافیان خشمگین، دومین قربانی این دعوای خانوادگی وطایفه ای را رقم زد.

مرگ نخست، تحت تاثیر کشته شدن مسبب، تقریبا بدون پشتوانه و حمایت و پیگیری قانونی قرار گرفت و محور آشوب بر پا شده قتل دوم شد.

محیط کوچک شهر و قرابت و آشنایی دیرینه مردم در ریشه های مشترک هر چند قابل تامل، اما ماجرا را به درازا خواهد کشاند و اشاره به دستگیری تعداد زیادی از مظنونین و آشفتگی اوضاع که شرایط اجتماعی را تحت تاثیر قرار داده بود ضروریست.

سرانجام پسر جوان و خوشنامی که تنها سه ماه از ازدواجش می گذشت و در روز حادثه دستگیر شده بود، خود را  مجرم و دیگران را از اتهام مبری کرد.

اولیای دم اعتراضات زیادی مبنی بر دست داشتن مجرم های دیگر داشتند و وکلای بسیاری را به یاری خواستند، نتیجه ای نداشت و به جرات می توان گفت، طرفین ثروتی هنگفت را صرف وکالت کردند، اما حکم اعدام صادر شد و سال ها اینگونه گذشت. موقعیت برای میانجی های محلی و معتمدین مناسب تر شد وتلاش های مختلف صورت گرفت و تقریبا تغییری حاصل نشد.

متهم پرونده که سالها زندان را در ابتدای راه زندگی مشترک تجربه کرده با ماموری به مرخصی آمد وشب هنگام با همسر ودخترش که چند ماه بعد از وقوع حادثه بدنیا آمده بود فرار کرد وحال، آواره شدن آنها هم بر مشکلات افزوده شد و فرار ،خانواده شاکی را چنان به خشم آورد که جز اعدام بعد از یافتنش ،کلامی به زبان نمی آوردند، گرفتاری مامور مرخصی و شکایات او نیز تا دستگیری مجدد متهم ادامه داشت.

گرد رنج ده ساله این واقعه تلخ بر چهره اطرافیان بیش از یک عمر اثر گذاشته بود.

 دوباره تکاپو آغاز شد وتلاش مضاعف برای جلب رضایت اولیای دم را می طلبید که  غیر ممکن بنظر می رسید.

پیگیری همه اقشار مردم، از اقوام وآشنایان، دست اندرکاران اداره شهر، شورا و امام جمعه، ورزشکاران و معتمدین محلی بطور مستمر ادامه داشت. زیرا دوران اسارت متهم چنان شخصیت مثبت و نیکویی را برای کادر ندامتگاه و زندانیان نقش بست که حتی از دید هیچ شهروندی پوشیده نماند و خود عامل پیوستن بسیاری به این کمپین بزرگ مردمی شد که سالها انتظار می رفت.

دوشنبه ۱۴ آذر با برف سنگین شب قبل به استقبال زمستانی پر بار وسرد رفته است وحرکت مردمان برای حمایت و پیگیری حل مشکلی از مسائل زندگی اجتماعی شان، آنقدر دلگرم کننده است که صبر سالهای گذشته دور راگویی ببار نشانده است.

             سالهایی که حتی صدای جغدی هم نمی آمد بگوش

                     و تنها صحبت از سرما ودندان بود

                           وسرها در گریبان و زبانها مهر خاموشی گزیده

                                     و گوشها گویی که از روز ازل کر بود

                                            و جهل و نادانی هجومی بی امان بر مردمان ساده و بی غش بر آورد

                                                 و چنان در سیل ویرانگر،می افکند

                                                     همه دارایی و جان وخیال و آرزوشان را

                                                        که گویی در توان خود کلامی را نمی گفتند

                                                          مبادا در میان سیل و ویرانی،نیابند

                                             دست آویزی برای یک نفس،یک حق ناچیز از زمان وعمر وجان مایه

سالهایی که سکوت بیداد می کرد وخونریزی و کشتار در جنگ و بمب های شیمیایی از یک طرف، زندان و تیرباران از طرفی دیگر ضربه های سنگین بر پیکر مردم وجامعه وارد میکرد، شادمانه به استقبال مرگهای به اصطلاح”در راه حق”و”مقابل حق” میرفتند، فرهنگی استیلا یافت که حقوق اولیه انسانی و بشر که هیچ، نفس زن و مرد و کودک وجوان نادیده گرفته شد و فضا بس ناجوانمردانه مسموم از این ایام.

وسال هایی که صبر وشکیبایی، زیر فشار سنگهای زیرین آسیاب، پدران و مادران ما را آزمود وآنها لب به شکوه نگشودند وآرام در لابه لای سنگ زمانه مصائب را شکستند، خورد کردند و به آبهای روان سپردند تا در دور دست ها ببار بنشیند.

اکنون ببار نشستنش  آن را شاهدیم و جمعیت حامی صلح وآشتی امروز، سند این مدعاست.

اینان فرزندان و بعضا همان مردمان سالهای دورند که حق وحقوق فردی خویش را فراموش کرده بودند چه رسد به جامعه… اما اینک در روزی سرد و برفی، بدون در نظر گرفتن  کار و مشغله و جایگاه و منش شخصی گرد آمده اند، تابه جای نظاره بر جان سپردن جوانی در میدان شهر، به هر قیمت ممکن آزادیش را تمنا کنند و خطی بر بطلان خشونت بکشند.

شرکت کنندگان محترم بسطامی، جناب آقای ابراهیمیان خیر نمونه و آقای مددی شهردارسابق و مردمی بسطام: حرکت مهم و با ارزش شما در این امر که بی شک تنها منحصر به امروز نبوده و در پی تلاشی سخت و ایجاد زمینه هایی از قبل میسر گردیده از دید هیچ شهروند حق شناس پنهان نبوده و شکوه درخواست جمعی شما از خانواده آقای محمدی (اولیای دم) برای همگان روشن است، اما پرچم سفید صلح در دستان شما بیش از هر چیز، تبلورانسانیت بدور از خشونت ودشمنی است که زمینه هر چه بیشتر رشد فرهنگ مدنی، تعاون و انسان دوستی را فراهم خواهد ساخت.

شرکت کنندگان عزیز:

همواره کارهای بزرگ فرهنگی، خیر خواهانه، عام المنفعه و پیشرفت جامعه در گرو همکاری و همدلی و تعاون، قابل اجراست وشما امروز چنین بودید.

سپاسگزارحضور افرادی چون شماییم و توفیق بیشتر برایتان آرزومندیم.

 


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ