مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت پروفسور مریم میرزاخانی
به خدمت گیرنده ی زمانه ی نه‌ چندان موافق(مینو مرتاضی لنگرودی)
دل نوشته ی مادر صلح زهره تنکابنی در سوگ مریم میرزاخانی
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم

دل نوشته ی مادر صلح مینو مرتاضی در سوگ مادر صلح مریم حبیبی

۱۹ اسفند ۱۳۹۴

مرگ پایان کبوتر نیست.
مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن می گوید.
مرگ مسئول قشنگی پر شاپرک است.
گاه در سایه است به ما می نگرد.
در نبندیم به روی سخن زنده تقدیر که از پشت چپر های صدا می شنویم.
به سلامت بانو، جایت اینجا خالیست، ما چون تو و تو  نیز چون سهراب  باور داشتی  “مرگ پایان کبوتر نیست، باور داشتی مرگ در ذهن اقاقی جاری است و کار ما و حد اکثر تلاش ما این است که انگاه که در جستجوی حقیقت هستیم  از مرگ نترسیم .   در همه حال لجوجانه چشم در چشم مرگ بدوزیم و واز جایگاهی بالا به ان نگاه کنیم . انگاه چه فرق می کند چشمان مان بر روزمرگی هایی که انبوه مردمان به غلط زنده گی اش می خوانند بسته باشد . عریانی حقیقت به ما می گوید صلح دوستی کیفیت زندگی ادمیان را بر کمیت عمر ان می چرباند و موجب می شود زمان گذرا در ابدیت جا خوش کند .ریشه  چنین کیفیتی عشق است . انانکه با دور شدن از ابتذال روزمرگی ؛ زندگی شان را با ارزشهای هستی بخش  همچون عشق و صلح و دانایی ومهربانی می ارایند از زمین و زمان عبور می کنند و جاودانه میشوند .انگاه خواهند توانست از فراز و بالای شهر به جنبش ها و حرکات ادمها نگاه کنند و لحظات ناب زندگی را در تصویر ی به نام ابدیت در قاب جان خود بنشانند . چه بسا این تصویر بتواند گوشه ایی از هستی نامیرای ادمیان را به انانی که از درک پیوند خود با هستی لایتناهی غافل مانده اند  نشان دهد . باشد تا انان نیز به جمع اندک راهیان  دیار نامیرایان زنده گی بخش بپیوندند .
بانو مریم .مادر صلح هر چند عمر طولانی نکرد .اما با جاری کردن صلح و عشق در وجودتپنده اش برای زنده گانی و نه زنده مانی تلاش کرد و امروز نجوای حقیقت را در گوش جانمان می شنویم که به ما می گوید زین پس درطراوت رویش هر جوانه و در غریو شادی مردم  خواهیم توانست مریم را بینیم که از نو زنده شده و خندان و پایکوبان و دست افشان  با مردمانش می رقصد .ابتذال روزمرگی و دیگرانی که مارا تشویق به ماندگاری در ان می کنند در اصل مارا از خودمان بیگانه می سازند . مارا از خودمان می رانند ..انان مارا از درک زمان محض و سبک ماورای گذشته و اینده که در درون ما ساکت نشسته و لجوجانه چشم در چشم هستی فاخر انسانی دوخته  غافل می کنند .هستنی ماورای  بوده گی و مانده گی ؛ هستنی مسیح وار ؛همیشگی ؛ که نمی بینیم ؛ ولی لحظه به لحظه حس اش می کنیم .هستی که  نامش مریم است .


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ