دل نوشته ی مادر صلح اکرم به یاد مادر صلح مریم حبیبی

نه لب گشايدم از گل ، نه دل كشد به نبيد
چه بي نشاط بهاري كه بي رخ تو رسيد
نشان داغ دل ماست لإله اي كه شکفت
به سوگواري زلف تو اين بنفشه دميد
به ياد زلف نكونسار شاهدان چمن
ببين در اينه جويبار گريه بيد

در آستانه ی بهار يكبار ديگر دست خزان گلي از بوستان صلح و آشتي چيد كه نماد شاداب روييدن و شكفتن بود. باور داريم كه مرگ بخشي از زندگي است بايد پذيرفت آدم ها به همان خونسردي كه امده اند چمدان هايشان را مي بندند و ناپديد مي شوند ، ما تسليم اين واقعيت هستيم ما خوب مي دانيم كه مرگ پايان مريم نيست سهراب مي گويد مرگ پايان كبوتر نيست و فروغ مي گويد پرنده مردني است پرواز را بخاطر بسپار ، يك جايي به بعد زندكي محصول كردار ماست . رفتن انسان هايي مانند مريم درس بزرگي براي ماست به قول نيما ” يك بهار ، يك تابستان ، يك پاييز و يك زمستان را كه ديدي از اين پس همه چيز جهان تكراريست جز مهرباني ” مريم عزيز آغوش پر مهرش به روي زيبايي هاي هستي گشوده بود و با رويي گشاده و دستي گشاده تَر عطر زندگي بر پيرامون خوبش مي پراكند .او هستي را‌ در دشتي پر از مهر و دوستي زيست و مرگ را تا می توانست به حريم هستي اش راه نداد تا مقهور قضا شود، رفيقي وطن دوست و همراهي برابري خواه و ياور مظلومين بود، زير هجوم خاطرات مي روم يك سري خاطره هست كه چند دقيقه بيشتر نيست اما زورشون از يك عمر زندگي بيشتر است به خاطر مي اورم در مراسم زنده ياد مهندس سحابي و هاله عزيز كه قرار بود در مسجد سهروردي برگزار شود؛ مأموران بسيار وحشيانه شركت كنندگان جوان را مورد ضرب و شتم قرار مي دانند. در اين ميان پسر يكي از دوستان عزيزمان را داخل جوی مقابل مسجد انداخته بودند و چندين نفر او را مي زدند ، مريم خودش رو روي پسر عزيزمان انداخت و با خوردن چند ضربه از دست ضاربان او را از چنگال انها رهانيد. شهامت و حس مادري در او بسيار قوي حس زيباي مريم به همه ی انسان ها ستودني بود و همينطور شجاعت او، عشق به زندگي در او مي جوشيد او هر صبح عشق را در هستي بو مي كرد.او مي دانست كه اميد بازتاب عشق است به همين جهت تا اخرين لحظه با اميد به زندگي، مسير دشوار بيماري را طَي كرد و بالاخره اين درد به پايان رسيد دردي كه ذره ذره وجودش را آب كرد. شيوه ی مبارزه ی او با بيماريش بسيار اموختني و ستودني است. آدم ها قصه مي شوند و قصه ها به اخر مي رسند ولي آنكه نشانه اي از ماندگاري در نگاه و رفتارش است تموم شدني نيست . امروز جمع ما كبوتر صلحي را از دست داد كه پيام آور شادي و اميد و جرّأت و جسارت بود، نشانه اي بر تارك مهر و دوستي .

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *