مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم
یاد و نام بزرگمرد سینمای ایران کیا رستمی را گرامی میداریم!
هشتم تیرماه! / مادر صلح: پروین ضرابی
بزرگداشت مادر صلح مریم حبیبی

دل نوشته ی مادر صلح اکرم به یاد مادر صلح مریم حبیبی

۲۰ اسفند ۱۳۹۴

نه لب گشایدم از گل ، نه دل کشد به نبید
چه بی نشاط بهاری که بی رخ تو رسید
نشان داغ دل ماست لإله ای که شکفت
به سوگواری زلف تو این بنفشه دمید
به یاد زلف نکونسار شاهدان چمن
ببین در اینه جویبار گریه بید

در آستانه ی بهار یکبار دیگر دست خزان گلی از بوستان صلح و آشتی چید که نماد شاداب روییدن و شکفتن بود. باور داریم که مرگ بخشی از زندگی است باید پذیرفت آدم ها به همان خونسردی که امده اند چمدان هایشان را می بندند و ناپدید می شوند ، ما تسلیم این واقعیت هستیم ما خوب می دانیم که مرگ پایان مریم نیست سهراب می گوید مرگ پایان کبوتر نیست و فروغ می گوید پرنده مردنی است پرواز را بخاطر بسپار ، یک جایی به بعد زندکی محصول کردار ماست . رفتن انسان هایی مانند مریم درس بزرگی برای ماست به قول نیما ” یک بهار ، یک تابستان ، یک پاییز و یک زمستان را که دیدی از این پس همه چیز جهان تکراریست جز مهربانی ” مریم عزیز آغوش پر مهرش به روی زیبایی های هستی گشوده بود و با رویی گشاده و دستی گشاده تَر عطر زندگی بر پیرامون خوبش می پراکند .او هستی را‌ در دشتی پر از مهر و دوستی زیست و مرگ را تا می توانست به حریم هستی اش راه نداد تا مقهور قضا شود، رفیقی وطن دوست و همراهی برابری خواه و یاور مظلومین بود، زیر هجوم خاطرات می روم یک سری خاطره هست که چند دقیقه بیشتر نیست اما زورشون از یک عمر زندگی بیشتر است به خاطر می اورم در مراسم زنده یاد مهندس سحابی و هاله عزیز که قرار بود در مسجد سهروردی برگزار شود؛ مأموران بسیار وحشیانه شرکت کنندگان جوان را مورد ضرب و شتم قرار می دانند. در این میان پسر یکی از دوستان عزیزمان را داخل جوی مقابل مسجد انداخته بودند و چندین نفر او را می زدند ، مریم خودش رو روی پسر عزیزمان انداخت و با خوردن چند ضربه از دست ضاربان او را از چنگال انها رهانید. شهامت و حس مادری در او بسیار قوی حس زیبای مریم به همه ی انسان ها ستودنی بود و همینطور شجاعت او، عشق به زندگی در او می جوشید او هر صبح عشق را در هستی بو می کرد.او می دانست که امید بازتاب عشق است به همین جهت تا اخرین لحظه با امید به زندگی، مسیر دشوار بیماری را طَی کرد و بالاخره این درد به پایان رسید دردی که ذره ذره وجودش را آب کرد. شیوه ی مبارزه ی او با بیماریش بسیار اموختنی و ستودنی است. آدم ها قصه می شوند و قصه ها به اخر می رسند ولی آنکه نشانه ای از ماندگاری در نگاه و رفتارش است تموم شدنی نیست . امروز جمع ما کبوتر صلحی را از دست داد که پیام آور شادی و امید و جرّأت و جسارت بود، نشانه ای بر تارک مهر و دوستی .


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ