مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم
یاد و نام بزرگمرد سینمای ایران کیا رستمی را گرامی میداریم!
هشتم تیرماه! / مادر صلح: پروین ضرابی
بزرگداشت مادر صلح مریم حبیبی

هشتم تیرماه! / مادر صلح: پروین ضرابی

۱۳ تیر ۱۳۹۵

هشتم تیرماه است. سال ۱۳۶۶ نظامیان عراقی هفت بمب ۷۵۰ کیلویی شیمیایی روی مناطق مسکونی بر سر مردم بیگناه سردشت، به قصد نابودی مردمی که قرار نبود هدف نظامی باشند، ریختند! آمادگی دفاعی نداشتند و بیش از سی کودک و افراد مسن همان روز جان باختند. ۸۰۰۰ نفر که در معرض گازهای شیمیایی قرار گرفته بودند وضعیت اسفناکی داشتند و حالا بازماندگان آن فاجعه با ابتلا به بیماری های سوختگی چهره و اعضا بدن، بیماری های ریوی و ناراحتی های تنفسی زندگی اسفناکی را ادامه می دهند.
سه شنبه صبح به موزه صلح در پارک شهر تهران رفتم. افراد جانباز که دست یا پا نداشتند با چهره های درد کشیده آنجا بودند و از تالمات بمباران شیمیایی و مصیبت های جنگ می گفتند. در میان بازدید کنندگان خانمی ژاپنی هم حضور داشت که یاد آور همدردی با جانباختگان بمباران هیروشیما بود. پسرش را که از همسر ایرانی داشت در جنگ عراق شهید شده بود و برای احترام به شهدا و جانبازان شیمیایی سردشت به موزه صلح آمده بود.
فضای موزه را که می گشتم همه از عکس های مصدومین شیمیایی و فجایع جنگ بود آنقدر متاثر شدم که گویی همین حالا رخ داده! بله اثراتش حالا و تا سالیان دور هست. با اشک که قادر به کنترلش نبودم، به یکی از جانبازان گفتم که من طرفدار صلح و محیط زیست هستم. گفت صلح و محیط زیست با هم اند و خواست که جمعیت برایشان آموزش محیط زیست بگذارد. اشاره کرد که طبیعت مظلوم است و خشونت را بایستی بس کنند. دلم میخواست فریاد بزنم برای صلح. از گاندی نوشته بودند که وظیفه شخص نسبت به خود و خانواده و وطن جدا و مستقل از هم نیستند نمی توان با زیان رساندن به مردم جهان به وطن خدمت کرد که خدمت نیست. وطن خودش هم دچار آشفتگی و ناهنجاری و فقر و فساد و کشت و کشتار میشود.
تاریخچه جنگ های شیمیایی از جنگهای باستانی و ما قبل تاریخ با نیزه ها و دودهای سمی شروع شد. در جنگ جهانی هم گازهای شیمیایی ۵۰۰۰ کشته داد و مصدومین فراوان. پس از آن هم تحقیقات و انباشت سلاحهای شیمیایی با تاثر و درد همچنان ادامه یافت.
فرهنگ صلح را که مجموعه ای از ارزشها و روشهاست باید با آموزش بخصوص در میان قدرتمندان و جنگ طلبان اشاعه داد. صلح طلبی و نفی خشونت را از درون شروع کنیم! هر لحظه سفیر صلح باشیم و برای بشریت احترام قایل شویم. روابط صلح آمیز بین افراد و ملت ها و همه گروهها میتواند جنگ و خشونت را هر چند در طولانی مدت ولی سرانجام از میان بردارد . کاربرد هرگونه سلاح و سلاحهای شیمیایی جنایتی بزرگ عیله بشر است . بامید صلح در سرتاسر جهان.


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ