مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
بیانیه مادران صلح ایران به مناسبت روز جهانی صلح
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت پروفسور مریم میرزاخانی
به خدمت گیرنده ی زمانه ی نه‌ چندان موافق(مینو مرتاضی لنگرودی)
دل نوشته ی مادر صلح زهره تنکابنی در سوگ مریم میرزاخانی
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی

گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی

۲۸ شهریور ۱۳۹۵

در آسیا، اروپا وآفریقا در طول تاریخ بار ها جنگهائی که ماهیت سلطه طلبانه یا قومی و مذهبی داشت رخ داده است اما دو جنگ جهانی  اول و دوم برای کسب فضای حیاتی برای سر مایه داران و در رقابت میان آنان  از اروپا شروع و همه جهان را بکام خویش فرو برد. اما این دو جنگ که با هزینه های انسانی و ویرانی های زیادی در سراسر جهان همراه بود، مقدماتی دا شت. بحران اقتصادی دهه ۱۹۳۰، سر برآوردن قدرتهای جدید امپریالیستی، نیاز به باز تقسیم مستعمرات بعنوان فضای حیاتی این امپریالیست های جدید و…….. قدرت گرفتن احزاب و گروه های راست افراطی در اروپا همه و همه بازتاب بیرونی این رقابت های ویرانگر بود. بعد از جنگ جهانی دوم بازار مشترک اروپا به منظور جلوگیری از این ستیز های ویرانگر بویژه در برابر دشمن مشترک (شوروی سابق) بوجود آمد تا با ادغام سرمایه های امپریالیستی با توافق همه بازار ها تقسیم شود. این بازار بعدها با به  اشتراک نهادن همه امور اقتصادی، سیاسی و اجتماعی میرفت که قدرت بزرگی بموازات دیگران شود. با جدا شدن بریتانیا و زمزمه های تعدادی دیگر از کشور های عضو چه خواهد شد؟ بالا آمدن احزاب نوفاشیست و نونازیست اروپا را به کجا خواهد برد؟ جانبداری المان وآمریکا از روی کار آمدن راست های افراطی در اوکراین چه معنائی میتواند داشته باشد؟ ایجاد سپر موشکی مسلح به سلاح هسته ای  در کشورهای اروپای شرقی مثل رومانی، استونی و لهستان با چه هدفی انجام میشود؟ حذف ممنوعیت استفاده از نیروی نظامی در خارج از مرزهای آلمان و ژاپن که بعد از جنگ جهانی دوم بر قانون اساسی این دو کشور اعمال میشد چه معنائی دارد؟ افزایش بودجه نظامی ژاپن، نوسازی سلاح های هسته ای روسیه چرا؟ همه اینها ایا نشان نمیدهد که مارس خدای جنگ دوباره در حال صیقل دادن شمشیر خویش است؟ اگر چنین است آیا وجود سلاح های اتمی میتواند مانع امپریالیست های جنگ طلب شود؟ آیا جنگ سوم جنگی نیابتی خواهد بود آنگونه که از اول قرن بیست و یکم بوده است؟ وقتی نوبت به روسیه و چین برسد چه خواهد شد؟ بقول هنری کیسنجر «کسانیکه صدای جنگ را نمیشنوند نا شنوا  هستند.» (گلوبال ریسرچ  بهمن ۱۳۹۰)

چه باید کرد؟ یکی از عوامل موثر در پیشگیری از جنگ ولگام زدن به های وهوی جنگ طلبان حضور گسترده مردم سراسر جهان در خیابانها است. این  کار باید توسط افراد شناخته شده صلح طلب در همه جای جهان بویژه اروپا و آمریکا که محل زیاده طلبی های سرمایه داری هار جهانی است، انجام گیرد واز هم اکنون جبهه ای از همه صلح طلبان جهان با هر عقیده و مرامی بر روی اینترنت تشکیل شود و با تظاهرات ضد جنگ وتشویق جوانان به  عدم انجام خدمت نظام وظیفه و غیره سلطه طلبان و آزمندان را به دوباره اندیشی وادار سا زند. تشکیل یک شبکه جهانی صلح طلب سبب ایجاد تشکیلاتی آماده برای جلوگیری از جنگ در آینده دور یا نزدیک خواهد بود.

 اما سخنی با تصمیم سازان کشور که سرنوشت ایران و ایرانیان در دست آنهاست. بر کسی پوشیده نیست که امپریالیسم بویژه نو امپریالیست امریکا یا بقول جمهوریخواهان این کشور امپراطوری ایالات متحده خواهان تسلط بر همه جهان است و بویژه تسلط بر منا بع نفت برای جلوگیری از بی نیاز شدن سایر کشور های رقیب و بوجود آمدن قدرتی هم ارز برایش حیاتی است. بقول کیسینجر: نفت را کنترل کن تا دولت ها را کنترل کنی. غذا را کنترل کن تا مردم را کنترل کنی. تا کنون بقول هم او وزیر خارجه اسبق آمریکا و یکی از سیاستگذاران همیشگی آن  کشورمیگوید امریکا، شش کشور نفتی شامل عربستان، کویت، لیبی، عراق و امارات و قطر  را تحت تسلط خود دارد . آیا از کشور هفتم یعنی ایران خواهد گذشت؟ جواب او خیر است.! آیا عربستان نقش جنگ نیابتی را در مقابل ایران بازی خواهد کرد.چرا آمریکا مانع  نابودی گروه های افراطی مثل داعش والنصره میباشد؟ در چنین شرایطی آیا نباید سیاست خارجی ما سنجیده تر باشد؟ ایا تا کنون این سیاست کاملاً درست بوده است؟ در کجا دیده اید ساختمان های دیپلماتیک را آتش بزنند؟ سیاست از  این بدتر نیست که در حالی که دشمن زیر محکومیت های بین المللی در حال در انزوا قرار گرفتن بود او را از زیر ضرب خارج کنیم. سیاست خارجی کار مردان و زنان ورزیده در این زمینه است نه کار هر کسی که بنا به منافع جناحی، ای بسا باعث لطمه زدن به منافع ملی میشوند. مسئولین محترم بخاطر حفظ و صیانت از تمامیت ارضی و منافع ملی باید از تند روی و دخالت افراد و گروه های غیر مسئول در سیاست خارجی در حالی که بسیاری در کمین نشسته اند تا مردم آزاده ایران را نیز به سرنوشت دیگر ملت های خاور میانه دچار سازند، ممانعت کنند. نباید به نیروی نظامی یا به خاکریز های خارج ا ز کشور غره شد. بهترین و محکمترین خاکریز در برابر هر تهاجمی همبستگی مردم و حکومت است و این حاصل نمیشود مگر با محترم شمردن حقوق شهروندی واقعی. این حقوق شامل حق اشتغال کامل که با سرمایه گذاری در زمینه های تولیدی وعمرانی دولت حاصل شدنی است، رعایت آزادی عقیده، بیان، قلم، رعایت حقوق اقلیت های قومی  و مذهبی و دگراندیشان، حق دخالت مردم در تعیین سرنوشت خود وغیره است. اقلیتها را با سرکوب، اعدام، تبعیض در بهره برداری مساوی از مواهب کشور به سوی افراطیون سوق ندهید. مردم ایران همواره به میهن خود وفادار بوده اند آنان را با انگ های بی پایه از صحنه خارج نکنید.

زهره تنکابنی   شهریور ۱۳۹۵


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ