گزارش برگزاری روز جهانی زن

گزارش برگزاری روز جهانی زن

مادران صلح ایران طبق سنت هر ساله، مراسمی را برای پاس داشت روز جهانی زن در اواخر اسفند ماه برگزار می نمایند.گرامی داشت این روز در سال 95 مصادف با اولین سالگرد در گذشت یکی از مادران صلح ایران زنده یاد مریم حبیبی بود.

مادر صلح مریم حبیبی در روز 16/12/94 چشم از جهان فرو بست و در 17 اسفند همزمان با روز جهانی زن مراسم تشییع و تدفین او با همراهی مادران صلح ، دوستان و اقوام مریم در زادگاهش شهسوار( تنکابن) برگزار گردید.اولین سالگرد این بانوی طرفدار صلح در دو مکان ( زادگاه و محل زندگیش) برگزار شد.

بانوی صلح مریم همواره یکی از برگزار کنندگان مراسم روز جهانی زن بود و برای هر چه با شکوه تر برگزار کردن آن ازهیچ کوششی دریغ نمی کرد.

مراسم سوگواری برای هر عزیز از دست رفته در تمام ادیان و کشورهای جهان زمانی دارد تا غم دوری و پذیرش حادثه ی مرگ بر بازماندگان هموار گردد. در ایران بر اساس فرهنگ و سنت های مختلف این مراسم به شکل خاص خودش برگزار می شود. دوستان و اقوام یکدیگر را تنها نمی گذارند و روزها را در کنار هم سپری و با یاد و خاطرات آن عزیز سوگواری و هم دردی می نمایند.این کار نه از بعد مرده پرستی و خرافه گرایی که در واقع پذیرش حقیقت مرگ است که خواسته و ناخواسته به سراغ هر انسانی می آید.ادامه ی سوگواری پذیرش مرگ نیست بلکه قبول این حقیقت والبته قبول زندگیست. چنان که در گذشته های دور در کشورمان ( امروز هم در بعضی مناطق دیده می شود ) این روزهای سخت دوری را با نشستن دور هم در روزهای سه شنبه و یا چهارشنبه که بعد ها به مراسم سوم،هفتم و چهلم و سال تبدیل شد، برگزار می کردند.

مادران صلح ایران اولین سالگرد را با ادغام روز جهانی زن که بخشی از خاطرات اجتماعی آن عزیز بود، ضمن حفظ علائقش برگزارکردند.

به همین مناسبت در روز 12/12/95 با گرد آمدن بر مزارش و همراهی با خانواده سالگرد درگذشت او و روز جهانی زن را گرامی داشتند.در ابتدای مراسم یک دقیقه سکوت اعلام و سپس خاطراتی از عملکردش در عرصه ی سیاسی، اجتماعی و مدنی توسط خانواده و دوستانش خوانده شد و سپس متنی در رابطه با عملکرد زنان در چهار گوشه ی جهان و چگونگی شکل گیری روز جهانی زن توسط یکی از مادران صلح قرائت گردید و در انتها این مراسم با خواندن شعر و اجرای موسیقی توسط دوستان به پایان رسید.

در روز 16/12/95 نیز در منزل بانو مریم در کرج  مراسم سالگرد و روز جهانی زن توسط عده ای دیگر از دوستان و اقوام که امکان حضور در شهسوار را نداشتند، برگزار گردید.

در ابتدا یک دقیقه  به یاد این مادر صلح و دو تن از دیگر مادران، هاله ی سحابی و شهلا فرجاد که همگی مشتاق زندگی توام با صلح و دوستی بودند، کف زدند و سپس تعدادی از مادران صلح و دوستان مریم بنا به ندای درونشان شعری به یاد او خواندند و یا خاطراتی بیان و یا موسیقی اجرا کردند.

همچنین در این بزرگداشت، روز جهانی زن نیز با قرائت عملکرد زنان در زمینه های فرهنگی و هنری و بیانیه ی مادران صلح به مناسبت این روز مورد توجه قرار گرفت.

و اما این یادبود با شرکت در جشن درختکاری در روز 20/12/95 همراه با جمعیت طرفداران محیط زیست در تپه های تلو با کاشت نهال هایی با نام و یاد بانوی طرفدار صلح و کودک، توران میرهادی، هنرمند طرفدار صلح، عباس کیارستمی،مادران صلح هاله ی سحابی، شهلا فرجاد و مریم حبیبی، اکرم محقق از فعالان مدنی و شهید سهراب اعرابی فرزند مادر صلح پروین فهیمی به پایان رسید. باشد که با این کار فرهنگ فراموش شده ی نیاکانمان را که شروع و پایان هر زندگی را با کاشت نهالی پاس می داشتند، زنده نماییم.

مادران صلح ایران

 

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *