مادران صلح ایران

دیدگاه ها و نظرات مادران صلح ایران تنها از طریق این وب سایت در اختیار عموم قرار می گیرد و هیچ شعبه ای ندارد

صفحه اول آوای صلح اجتماعی اخبار بیانیه‏ ها و نامه دل نوشته فعالیت‏ها کوتاه و خواندنی گزارش مادرانه مقالات تماس با ما
آوای صلح دل نوشته
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت پروفسور مریم میرزاخانی
به خدمت گیرنده ی زمانه ی نه‌ چندان موافق(مینو مرتاضی لنگرودی)
دل نوشته ی مادر صلح زهره تنکابنی در سوگ مریم میرزاخانی
ترور به هر شکل و با هر انگیزه ای محکوم است.
آنکه دلیری راه سپردن تا چکاد کوه‌ها را داشت!
مطالبات مادران صلح ایران از ریاست جمهور آینده ی ایران
گزارش برگزاری روز جهانی زن
بیانیه مادران صلح ایران به مناسب ۸ مارس روز جهانی زن
کارگردانان فراملیت و بدون مرز( مادر صلح مینو مرتاضی)
تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت فاجعه ی پلاسکو
پیام تسلیت مادران صلح ایران به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی
مادران، پدران، جوانان، معلمان، روشنفکران، سیاستمداران و در یک کلام صلح دوستان امریکایی
خشونت و ترور به هر شکلی محکوم است
گزارش مراسم روز جهانی صلح
تسلیت مادران صلح به مناسبت درگذشت بانو توران میرهادی
نه سال تلاش برای صلح / مادر صلح: نسرین
مقاومت صلح آفرین است! مادر صلح: مینو مرتاضی
بیانیه مادران صلح به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی صلح
گذشته چراغ راه آینده / مادر صلح: زهره تنکابنی
کبوتر خونین بال صلح / مادر صلح اکرم

گزارش برگزاری روز جهانی زن

۲۶ فروردین ۱۳۹۶

گزارش برگزاری روز جهانی زن

مادران صلح ایران طبق سنت هر ساله، مراسمی را برای پاس داشت روز جهانی زن در اواخر اسفند ماه برگزار می نمایند.گرامی داشت این روز در سال ۹۵ مصادف با اولین سالگرد در گذشت یکی از مادران صلح ایران زنده یاد مریم حبیبی بود.

مادر صلح مریم حبیبی در روز ۱۶/۱۲/۹۴ چشم از جهان فرو بست و در ۱۷ اسفند همزمان با روز جهانی زن مراسم تشییع و تدفین او با همراهی مادران صلح ، دوستان و اقوام مریم در زادگاهش شهسوار( تنکابن) برگزار گردید.اولین سالگرد این بانوی طرفدار صلح در دو مکان ( زادگاه و محل زندگیش) برگزار شد.

بانوی صلح مریم همواره یکی از برگزار کنندگان مراسم روز جهانی زن بود و برای هر چه با شکوه تر برگزار کردن آن ازهیچ کوششی دریغ نمی کرد.

مراسم سوگواری برای هر عزیز از دست رفته در تمام ادیان و کشورهای جهان زمانی دارد تا غم دوری و پذیرش حادثه ی مرگ بر بازماندگان هموار گردد. در ایران بر اساس فرهنگ و سنت های مختلف این مراسم به شکل خاص خودش برگزار می شود. دوستان و اقوام یکدیگر را تنها نمی گذارند و روزها را در کنار هم سپری و با یاد و خاطرات آن عزیز سوگواری و هم دردی می نمایند.این کار نه از بعد مرده پرستی و خرافه گرایی که در واقع پذیرش حقیقت مرگ است که خواسته و ناخواسته به سراغ هر انسانی می آید.ادامه ی سوگواری پذیرش مرگ نیست بلکه قبول این حقیقت والبته قبول زندگیست. چنان که در گذشته های دور در کشورمان ( امروز هم در بعضی مناطق دیده می شود ) این روزهای سخت دوری را با نشستن دور هم در روزهای سه شنبه و یا چهارشنبه که بعد ها به مراسم سوم،هفتم و چهلم و سال تبدیل شد، برگزار می کردند.

مادران صلح ایران اولین سالگرد را با ادغام روز جهانی زن که بخشی از خاطرات اجتماعی آن عزیز بود، ضمن حفظ علائقش برگزارکردند.

به همین مناسبت در روز ۱۲/۱۲/۹۵ با گرد آمدن بر مزارش و همراهی با خانواده سالگرد درگذشت او و روز جهانی زن را گرامی داشتند.در ابتدای مراسم یک دقیقه سکوت اعلام و سپس خاطراتی از عملکردش در عرصه ی سیاسی، اجتماعی و مدنی توسط خانواده و دوستانش خوانده شد و سپس متنی در رابطه با عملکرد زنان در چهار گوشه ی جهان و چگونگی شکل گیری روز جهانی زن توسط یکی از مادران صلح قرائت گردید و در انتها این مراسم با خواندن شعر و اجرای موسیقی توسط دوستان به پایان رسید.

در روز ۱۶/۱۲/۹۵ نیز در منزل بانو مریم در کرج  مراسم سالگرد و روز جهانی زن توسط عده ای دیگر از دوستان و اقوام که امکان حضور در شهسوار را نداشتند، برگزار گردید.

در ابتدا یک دقیقه  به یاد این مادر صلح و دو تن از دیگر مادران، هاله ی سحابی و شهلا فرجاد که همگی مشتاق زندگی توام با صلح و دوستی بودند، کف زدند و سپس تعدادی از مادران صلح و دوستان مریم بنا به ندای درونشان شعری به یاد او خواندند و یا خاطراتی بیان و یا موسیقی اجرا کردند.

همچنین در این بزرگداشت، روز جهانی زن نیز با قرائت عملکرد زنان در زمینه های فرهنگی و هنری و بیانیه ی مادران صلح به مناسبت این روز مورد توجه قرار گرفت.

و اما این یادبود با شرکت در جشن درختکاری در روز ۲۰/۱۲/۹۵ همراه با جمعیت طرفداران محیط زیست در تپه های تلو با کاشت نهال هایی با نام و یاد بانوی طرفدار صلح و کودک، توران میرهادی، هنرمند طرفدار صلح، عباس کیارستمی،مادران صلح هاله ی سحابی، شهلا فرجاد و مریم حبیبی، اکرم محقق از فعالان مدنی و شهید سهراب اعرابی فرزند مادر صلح پروین فهیمی به پایان رسید. باشد که با این کار فرهنگ فراموش شده ی نیاکانمان را که شروع و پایان هر زندگی را با کاشت نهالی پاس می داشتند، زنده نماییم.

مادران صلح ایران

 


ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




بایگانی مادران صلح ایران







بیانیه اعلام موجودیت مادران صلح 
جنگ نه! 
ما جمعی از مادران ایران زمینیم: با قومیت ها و مذاهب مختلف؛ مادرانی که جوانی مان در مبارزه با دیکتاتوری شاه و امپریالیسم سپری شد. مادرانی که به امید ایرانی آباد و آزاد و برقراری عدالت در روند انقلاب شرکت داشتیم. 
مادرانی که دوران هشت سال جنگ تحمیلی با عراق و پس از آن، برای تحقق آرمان های مان هزینه های فراوانی را متحمل شدیم. 
مادرانی که سخت ترین تحریم های اقتصادی را تحمل کردیم و صف های طویل را صبورانه تاب آوردیم تا قوت روزانه ی خانواده را فراهم کنیم. 
مادرانی که با غرور و افتخار، روح عدالت خواهی و آزادی خواهی و استقلال و صلح را در رگ های فرزندان مان جاری ساخته ایم. 
ما جمعی از مادران ایران، با هر بینش و مذهبی، در این شرایط حساس کشور عزیزمان هم پیمان شده ایم تا در حد توان مان از میهن و آرمان های مردم مان در مقابل تهدیدها حفاظت کنیم. 
آرمان هایی که برای تحقق آن ها جوانی مان را هزینه کرده ایم و اینک آرزو داریم که جوانان مان به صلح، عدالت و دموکراسی دست یابند، نه آن که شاهد هزینه شدن آنان باشیم. 
ما از آن رو خود را مادران صلح نامیده ایم که نه تنها مخالف جنگیم، بلکه امنیت و آسایش شهروندان را می طلبیم و به هر آنچه امنیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ما و جوانان مان را تهدید کند اعتراض داریم. 
ما مادران نگران وطن، جوانان بسیاری را در انقلاب و جنگ و در زندان ها از دست داده ایم و نمی خواهیم که تاریخ تکرار شود. ما اجازه نخواهیم داد هیچ بهانه ای به بیگانگان داده شود و هیچ بیگانه ای به بهانه دموکراسی به ایران تجاوز کند و باور داریم که مردم ایران خود دموکراسی و عدالت را برقرار خواهند کرد. 
ما مادران صلح معتقدیم که دستگیری و حبس و تعرض به معلمان، دانشجویان، پرستاران، روزنامه نگاران، نویسندگان، روحانیون، کارگران و همچنین فعالان جنبش زنان به بهانه های مختلف همان رفتاری است که قدرت های سلطه طلب خارجی را به بهانه نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه های بوی خون شنیده، به سودای حمله به کشورمان یا اعمال تحریم های گوناگون می کشاند. 
ما مادران صلح و امیدیم و برای دستیابی به امنیت، آزادی و عدالت که همانا حقوق بشر است، برای خود و فرزندان مان تلاش خواهیم کرد و برای رسیدن به این اهداف به سوی تمامی مادران ایران دست یاری دراز می کنیم. 
به امید پیروزی، نه در جنگ، که بر جنگ