به خدمت گیرنده ی زمانه ی نه‌ چندان موافق(مینو مرتاضی لنگرودی)

به خدمت گیرنده ی زمانه ی نه‌ چندان موافق (مینو مرتاضی لنگرودی)

زندگی برای انسان فرصتی کوتاه، محدود و تکرارناپذیر است. ازاین‌رو کیفیت زندگی که در چالش با حل مسائل بنیادین حیات به دست می‌آید بر کمیت آن پیشی می‌گیرد. آنان که بر کیفیت حیات و جادوی بی‌نظیر و یگانه ی حضور خویش در جهان باور دارند؛ هوشمندانه و اراده‌گرایانه فرصت کوتاه و نامکرر زندگی خویش را صرف تثبیت چیزهای ماندگاری می‌کنند که مرگ و نیستی را بدان‌ها راهی نیست.

زندگی مریم مانند خود او زیبا، ظریف و شکننده درعین‌حال هوشمند و سرشار از مفاهیم ماندگار و نامیرا همچون عشق، علم، اخلاق، نشاط و خلاقیت بود. گردآمدن یکباره ی چنین ذخایری در وجود مریم میرزاخانی او را قادر کرد تا زمان و زمانه نه‌چندان موافق را به خدمت خود گیرد و در قالب اندیشه ی ماندگار انسانی، نامیرایی را تجربه کند. مریم میرزاخانی از آن دسته آدمیان بود که در برساخت ماندگاری در محدوده ی کوتاه و فرصت اندک زندگی موفق بود؛ هم از این‌رو می‌توان او را شاهد موفق و گویای زنی دانست که به واسطه ی بالندگی در خانواده ی رشید و تحت تربیت والدینی برابری‌ خواه و در جامعه ی علمی طراز عالی نیالوده به تبعیض جنسیتی، توانست مرزها و محدوده‌های موجود و ممکن را پشت‌سر بگذارد و زن ایرانی را در جهان بلندآوازه کند و کارستانی از این دست از عهده ی همگان خارج است.

ای‌ کاش این امکانات برای تمامی زنان و دختران ایرانی ممکن و مقدور شود تا هر روز شاهد موفقیت جمعیت و جامعه زنان هم‌وطن باشیم. آری زندگی مریم مانند خود او زیبا، ظریف و شکننده و نه‌چندان بلند بود، اما طول و سترگی نظام اندیشه و اخلاق مریم تداوم‌بخش حیات علمی و ماندگار او خواهد شد. زین پس مریم را همچون زندگی در رگ‌های زمان و در نبض هر نظم ریاضی و در هر تپش زیبایی هندسی و در شادی حل مسئله و یافتن مجهول و در خلاقیت شگفتی‌آفرین نظمی نوین جاری و روان خواهیم دید، همچنین او در مقام شاهد احترام‌برانگیز همچون چراغی بر قلب و زندگی زنان و مردان برابری‌ طلب و توسعه‌ نگر جامعه ایران تابان و فروزان گشته است.

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *