دوران صلح

گرم و تند و درخشان 

يا آرام و ملايم و دلنشين است.

شايد در جايي پرآشوب و پرهياهو يافت شود.

اما در آرام ترين و ساكت ترين جاي جهان نشاني از آن نباشد.

صلح يعني چيزهاي گوناگون، براي آدم هاي گوناگون،

در جاهاي گوناگون، در دوران هاي گوناگون زندگي شان.

راستي…

صلح چيست؟

از كجا سرچشمه مي گيرد؟

چگونه مي توان به دستش آورد؟

و چگونه مي توان حفظش كرد؟

ما به چيزهايي نيازمنديم، تنها براي آن كه زنده بمانيم.

غذا، آب، جايي براي زيستن،

لباس براي گرم نگاه داشتن تن،

و ياري به هنگام بيماري، يا آسيب ديدگي….

صلح داشتن چيزهايي است كه به آن ها نياز داريم.

پس، چيزهايي هستند كه مي خواهيم شان،

تا به ياري شان زندگي را شيرين سازيم.

چيزهاي كوچك….

مثل فنجاني شير كاكائوي داغ در شبي زمستاني،

مثل قدم زدن در امتداد ساحلي خلوت،

يا جايي دنج براي تنها بودن با دوستان.

و چيزهاي بزرگ…

مثل نهراسيدن،

مثل داشتن بخت خواندن و آموختن،

مثل آگاهي از اين كه دوستان يا بستگان دوست مان دارند.

صلح، قادر بودن يا اميدوار بودن و تلاش كردن است

براي رسيدن به، دست كم، بعضي از خواست هاي مان.

آدم ها متفاوت اند.

در دوران هاي متفاوت زندگي شان، در جاهاي متفاوت،

خواست ها و نيازهاي متفاوتي دارند.

صلح مجاز بودن متفاوت بودن است،

و دادن اجازه به ديگران براي متفاوت بودن با ما.

چون آدم ها متفاوت اند

نيازها و خواست هاي شان در يك زمان و در يك مكان

همواره به آساني سازگار نمي شوند.

حتي وقتي آدم ها زياد متفاوت نيستند

گاهي مشكلاتي پيش مي آيند.

آن گاه كه همزمان بخواهند

چيزي را دارا باشند يا از آن بهره بجويند،

يا از چيزي كه همه خواستار آن اند

به قدر كافي نباشد تا به همه برسد.

زيستن با ديگران يعني هميشه نمي تواني

خواست و نيازت را بر آورده سازي

هر زمان، هر جا، يا همان گونه كه مي خواهي.

يعني آرامش ات گاهي به هم مي ريزد

از چيزي كوچك يا بزرگ.

بعضي ها مي كوشند سر از لاك شان بيرون نياوردند،

تا در كمال آرامش به سر برند.

سعي شان، اما اغلب، بي فايده است.

آن ها احساس تنهايي مي كنند

و تنهايي احساس آرامش نيست.

پس چه مي توان كرد وقتي نيازها يا خواست هاي مردم،

با هم سازگار نمي شوند.

كار آن ها ممكن است

به بگو مگو، سخنان خشم آلود، سكوت، يا حتي جنگ بكشد.

جنگ ممكن است مدتي دراز يا كوتاه ادامه يابد،

تا يكي ببرد و ديگري ببازد،

تا يكي به آن چه مي خواست دست يابد،

و ديگري از آن دست بكشد.

رشته ي صلح گسيخته مي شود، وقتي كار به اين جا مي رسد.

اما رخداد سرتا سر تا پا متفاوتي هم مي تواند پيش آيد.

گونه اي ديگر از گفت و گو

هر گاه هر دو توضيح دهند كه چه مي خواهند يا به چه نياز دارند،

و براي چه…..

هر گاه به حرف هاي هم دل بدهند.

هر گاه براي حل مشكل دست به دست هم بدهند،

تا هر دو بتوانند به آن چه نياز دارند يا مي خواهند،

يا دست كم پاره اي از آن، دست يابند.

گاهي شاهدان درگيري،

مي توانند به پا گرفتن گفت و گو ياري برسانند….

مي توانند هشدار دهند

هر گاه كسي انصاف

و يا قواعد گفت و گو را

زير پا مي گذارد.

مي توانند براي حل مشكل چاره اي بينديشند

چنان كه رشته ي صلح گسيخته نشود.

گاهي مي توان

بين دو مسير متفاوت، كه به هم نمي رسند،

راه سومي يافت.

چاره اي كه با خواست يا نياز اوليه ي افراد درگير همسان نيست،

ولي براي هر دو خوب است.

راه سوم شايد حتي براي همه راه بهتري باشد!

درگيري مي تواند سرآغاز چيزي باشد

خوب و نو.

اما چه پيش مي آيد، ان گاه كه راه سومي يافت نمي شود؟

آن گاه كه آدم ها گفت و گو كرده اند،

به حرف هاي هم گوش داده اند، در فكر چاره بوده اند….

ولي باز،

نيازها يا خواست هاي شان درست با هم سازگار نمي شوند؟

هنوز راه هايي هستند كه مي شود برگزيد.

هر دو مي توانند توافق كنند كه كنار بكشند

چنان كه هيچ يك به آن چه از ابتدا مي خواستند نرسند،

يا پيماني ببندند در بردارنده ي چيزهاي ديگر

كه مي خواهند يا نياز دارند.

هميشه راه هايي هستند كه مي شود برگزيد.

بعضي راه ها صلح را تهديد مي كنند.

بعضي راه ها از آن پاسداري مي كنند.

هر روز مردم راه هايي را براي صلح بر مي گزينند

در خانه، در مدرسه، در محل كار….

راه هاي برگزيده ي آن ها بر خودشان و ديگران، به يك اندازه، تأثير مي گذارند.

براي حل مشكلات ميان كشوري با كشور ديگر

راه هاي مشابهي برگزيده مي شوند.

بعضي راه ها؛ سرانجام، به جنگ منجر مي شوند.

اما با گفت و گو، گوش دادن به حرف هم

و چاره جويي با هم براي مشكلات

از صلح مي توان پاسداري كرد.

اين كار همواره آسان نيست.

همكاري، دو نفر مي خواهد اما جنگيدن هم، دو نفر مي خواهد.

و برداشتن اولين گام به سوي راه حلي صلح آميز

اغلب تنها يك نفر مي خواهد.

تلاش براي صلح شايد از به كارگيري زور دشوارتر باشد.

شايد بايد دليرتر و نيرومندتر باشيم.

شايد بايد مهارت هاي تازه،

و شيوه هاي تازه اي براي انديشيدن و برنامه ريزي بياموزيم.

اما اگر بدانيم با نابودي صلح

براي خانواده ها، همسايه ها، كشورها و ملت ها،

در تمامي جهان

و در تمامي دوران ها

چه رنج بسياري به بار مي آيد….

در مي يابيم كه اين تلاش ارزش دارد.

صلح بايد راه بهتري باشد.

بعضي ها تنها در انديشه ي آرامش خويش اند.

نگران خواست و نياز ديگران نيستند.

سعي دارند تا در جاي آرام خود بمانند،

و گرفتاري هاي ديگران را از آن دور نگاه دارند.

شايد آن ها براي مدتي كم، يا حتي زياد، از گرفتاري هاي ديگران بگريزند.

اما سرانجام، فقط اميد به تداوم دوران صلح

در خانه هاي ما، جامعه هاي ما و در تمام كشورهاي جهان

آرامشي است كه براي همه واقعي است.

اين آرامش زماني كم كم پيدا مي شود.

كه بيش تر مردم بكوشند تا ديگران را مطمئن سازند

كه به آن چه نياز دارند

يا، دست كم، قدري از آن چه مي خواهند مي رسند.

زماني كه بيش تر مردم بكوشند همه را مطمئن سازند

كه با آن ها عادلانه رفتار مي شود.

سراسر تاريخ ياد آور صلح طلبان است

كساني كه با سعي در بهبود زندگي ديگران، در راه صلح تلاش كرده اند.

آن ها كوشيده اند تا قوانين تغيير يابند،

و تقسيم همه چيز عادلانه تر صورت پذيرد،

تا براي همه – هر كس، هر جا كه هست –

امكان زندگي خوب فراهم باشد.

صلح طلب بودن اغلب به معناي نه! گفتن، و نه گفتن شايد نشانه ي آغاز درگيري است.

زيرا هرگاه چيزي را نادرست يا ناعادلانه بد انيم

شايد بايد بي پرده سخن بگوييم، و شايد بايد دست به عمل بزنيم.

اما به شيوه هاي بسيار گوناگوني مي شود سخن گفت و عمل كرد.

و از آن ميان بعضي بيش تر نويد مي دهند،

كه از راه صلح دگرگوني به بار آوردند.

جهان ما سرشار از دگرگوني است.

انديشه ها و باورها دگرگون مي شوند، شيوه هاي زندگي دگرگون مي شوند،

دنياي طبيعت، خود، دگرگون مي شود

در دوران زندگي ما

و در تمامي دوران هاي تاريخ.

انديشه هاي ما هم درباره ي آن چه نياز داريم،

و به ويژه آن چه مي خواهيم….

دگرگون مي شوند.

براي همگامي با اين دگرگوني ها، ما روش هاي تازه اي پديد آورده ايم

روش هاي كشف به كارگيري و بهره گيري هر چه بيش تر

از آن چه سياره ي ما مي تواند به ما ارزاني دارد.

بر اثر اين رفتار ما

بين نيازهاي پرندگان، گياهان، جانوران

و نيازها يا خواست هاي انسان ها اغلب تضاد پيدا مي شود.

و اغلب اين انسان ها هستند كه روش خود را پيش مي برند.

ولي همه ي موجودات زنده جزو شبكه ي غول آساي حيات اند.

و، در نهايت، به يك ديگر وابسته اند.

پس اگر به آينده مي انديشيم،

بايد به زندگي در صلح با زمين بينديشيم.

نگراني درباره ي مشكلات جهان،

و حتي داشتن مشكلاتي از آن خود،

نشانه ي آن نيست كه ديگر به آرامش نمي رسيم.

گونه اي خاص از آرامش هست كه درون انسان زندگي مي كند.

بعضي ها مي توانند اي آرامش را احساس كنند.

حتي زماني كه دچار دردي گران، ترس با خطرند.

فلسفه ها و باورهاي مذهبي گوناگون بسياري

اين آرامش دروني

و نيز بر پا داشتن صلح را در جهان مي آموزند.

صلح

وقفه اي ميان دوران هاي جنگ نيست،

يا دوره اي كه در آن اتفاقي رخ نمي دهد.

صلح

چيزي است كه

زندگي مي كند،

رشد مي كند،

گسترش مي يابد.

و به مراقبت نياز دارد.

چگونه مي توان صلح طلب شد.

به يك گروه صلح بپيونديم.

از آن چه در دنياي پيرامون ما مي گذرد آگاهي يابيم.

از شيوه هاي گوناگون زندگي و انديشيدن آگاهي يابيم.

در تصميم هايي كه والدين، آموزگاران، اعضاي شوراها، سياستمداران…

از جانب ما مي گيرند دخالت كنيم.

اما پيش از همه….

خودمان را بشناسيم،

بفهميم چرا چنين مي انديشيم، باور داريم، احساس مي كنيم و رفتار مي كنيم.

بياموزيم چگونه گوش بدهيم،

و چه گونه به همه چيز از ديدگاه ديگري بنگريم.

بياموزيم در زندگي چه گونه مشكلات را از راه هاي مسالمت آميز حل كنيم پيش از همه…

زيرا

صلح از ما آغاز مي شود.

در حياط خلوت خانه ي ما.

P.-S.

درباره نويسنده

كاترين اسكولز در آفريقاي شمالي، انگلستان و تاسماني بزرگ شد. هفت سال است كه در ملبورن زندگي و كار مي كند. در ضمن، براي انجام تحقيقاتي درباره ي داستان، ناگزير از سفرهايي به جزاير تنگه ي باس، صحراي تاسماني و قطب جنوب بوده است.

نام كتاب هاي قبلي او پسر و نهنگ و بارانداز، شب پرندگان، هر دو، در فهرست نامزدهاي جوايز شوراي كتاب كودك استراليا ذكر شدند. بارانداز، همچنين در بين نامزدهاي جوايز جهاني بوستون، در سال 1988 ، در سال 1988، از رقباي نهايي بود.

اين اثر كاترين اسكولز به زبان هاي ژاپني، آلماني، سوئدي، دانماركي و هلندي ترجمه شده است.

درباره مترجم كتاب

حميد احمدي در سال 1330 در تهران به دنيا آمد. بيشتر كارهايش در حوزه شعر، نقد و ترجمه مي باشد

ناشر: ويژه نگار

اهداي اين كتاب ارزشمند همراه با تصاوير زيبا را به كودكان و توجوانان توصيه مي كنيم.

3 Comments

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *